#รักร้ายKT ตอนที่21

"จื่อเทาจะไม่ดื้อ ถ้าพี่อี้ฟานใจดี..."

นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่จนจื่อเทารู้สึกฉงนสงสัย ค่อยๆปรือดวงตาที่หนั่กอึ้งฉ่ำเยิ้มมองอี้ฟาน ยามเมื่อดวงตาคมจับจ้องนัยน์ตาคู่นั้นที่แลดูมีเสน่ห์จ้องลึกเข้ามาในดวงตาสวยของคุณชาย ราวกับว่ากำลังอ่านใจของเขาก็ไม่ปาน ยิ่งถูกจ้องมองนานเท่าไรความเขินอายก็ยิ่งเข้ามาแทนที่ จื่อเทาก้มศีรษะลงเล็กน้อยตั้งท่าจะฟุบลงไปด้วยความเขินเมื่อตนรู้ดีว่าเอ่ยอะไรออกไป และร่างกายกลับยิ่งร้อนรุ่มยามเมื่ออยู่ใกล้อี้ฟาน...

นิ้วเรียวเชยคางให้คุณเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง ยามเมื่อดวงตาสวยสอดประสานสายตา ยกยิ้มออกมาบางๆ แล้วจุมพิตลงบนกลีบปากสวย ผละออกมาแล้วยกยิ้มให้แก่คุณชายอีกครั้ง เอ่ยเสียงทุ้มนุ่มหูพาลให้จิตใจสั่นไหวว่า...

"ได้สิ.. ข้าจะดีกับเจ้าดั่งที่เจ้าปรารถนา..."  ใบหน้าคมหวานเห่อร้อนไปทั้งใบหน้าแล้วซุกหน้าลงบนอกแกร่ง ฝ่ามือหนาที่ลูบไปตามแผ่นหลังและอยู่ไม่สุขของอี้ฟานกำลังลูบไล้ไปตามเอวคอดจนร่างกายรู้สึกแปลกๆ เงยหน้ามองอี้ฟานด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม ยามเมื่อเห็นรอยยิ้มที่กรุ้มกริ่มทอดมองก็ยิ่งเห่อร้อนไปทั้งใบหน้า คำกระซิบยามเมื่อโน้มเข้ามาร่างกายรู้สึกสะท้านยามเมื่อถูกสัมผัส...

"แต่ก่อนที่ข้าจะใจดีกับเจ้า ข้าขอสั่งสอนคุณชายที่ดื้อรั้นผู้นี้ก่อนก็แล้วกัน..."

"ฮึก! ฮืออออ..."

ครางในลำคอผะแผ่วยามเมื่อกลีบปากของอี้ฟานบดเบียดเข้าหา ความหอมของกลิ่นสุราที่ยังคงหลงเหลือส่งกลิ่นอันเย้ายวนและจุดประกายความร้อนรุ่มให้ร่างกายยิ่งร้อนผ่าว ลิ้นเรียวเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อเคล้าความหวานอยู่ภายใน ดวงตาฉ่ำเยิ้มราวกับน้ำหวานต้องแสงพราวประกายระยับ ยิ่งทำให้อี้ฟานไม่อาจหยุดรั้งร่างกายได้...

หอบหายใจประสานกันปนเปกลิ่นหอมอ่อนๆของสุรายิ่งไม่อยากผละออกมาจากกลีบปากสวย เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดื่มด่ำคุณชาย สบตาอันเร่าร้อนด้วยไฟเสน่หาที่กำลังสุม...

"อ่ะ ฮึก!!!" กลืนน้ำลายลงคอนิ่วหน้าเล็กน้อยยามเมื่อมือแกร่งลูบไล้ไปตามเอวคอด มือหยาบล้วงล้ำเข้าไปในสาบเสื้อจนล่นเห็นแผ่งอกขาว ยามเมื่อมือร้อนแตะสัมผัสความลื่นละมุนของผิวกาย ลูบไล้ไปตามเนินอกที่แบนราบแต่กลับให้ความรู้สึกกระสันและปั่นป่วน

แหงนหงายลำคอยามเมื่อจมูกค่อยๆไกล่เกลี่ยไปตามลำคอระหงส์อย่างเคลิบเคลิ้ม กลีบปากประทับจูบอย่างอ้อยอิ่ง ขบเม้มและโลมเลียอย่างกระหาย ร่างบางสะท้านอ้อนเปลี้ยยึดไหล่แกร่งเอาไว้แน่น ความกระสันวาบหวิวยามเมื่อลมหายใจอุ่นๆเป่ารด ยิ่งสร้างความวาบหวิวในกายจนรูขุมขนตั้งชัน หลับตาเคลิบเคลิ้มหอบหายใจหนักดื่มด่ำไปกับสัมผัสนั้นอย่างล่องลอย

"อือ..."  เสื้อผ้าผู้ปลดเปลื้องจนล่นไปยังเอวคอด มือแกร่งสัมผัสไปตามแก่นกายยามเมื่อคุณชายกำลังหันหน้าเข้าหา ทอดมองใบหน้าหวานที่ยั่วยวน ดวงตาหวานฉ่ำกลีบปากแดงจนน่ากัดนั่น อดไม่ได้ที่โน้มใบหน้าเพื่อบดเบียดอีกครั้ง วงแขนบางโอมกอดกระชับลำคอแกร่ง หอบหายใจรวยรินหยาดเยิ้ม รู้สึกปวดหนึบไปตามช่วงล่างจนต้องนิ่วหน้ามองอี้ฟานที่ยกยิ้ม...

"เจ้าช่างงดงามมากจื่อเทา" น้ำเสียงทุ้มกระซิบอ่อนโยนและประทับจุมพิตก่อนจะผละมองใบหน้าหวานที่ขวยเขิน จื่อเทาก้มหน้ามองสาบเสื้อของอี้ฟาน ร่างกายปวดหนึบไปทั้งร่างรู้สึกกระสันยามเมื่อมือหนาจับต้อง ครั้งเมื่อรถสะเทือนไปตามก้อนหิน ร่างบางผวาเฮือกเมื่อแก่นกายที่เสียดสีกำลังจวนเจียนแข็งขืน ขบเม้มริมฝีปากแล้วมองอี้ฟานคิ้วตก รอยยิ้มยามเมื่อทอดมองราวกับว่าอี้ฟานกำลังทำให้คุณชายอกระเบิด...

"ข้า... ข้าทรมานจัง" ส่งเสียงหวานพลางส่งสายตาอ้อนวอน อี้ฟานกระตุกยิ้มที่มุมปากดึงสะโพกมนให้ขยับเข้ามาใกล้ แก่นกายสะท้านจนเผลอคราง "อ๊ะ" เสียงหวานจนน่าฟัง โน้มใบหน้ากระซิบว่า...

"ชู่วววว.. เงียบหน่อยสิเจ้าคงไม่อยากให้จงเหรินรู้"  ใบหน้าหวานร้อนผ่าวยามเมื่อดวงตาคมที่ทอดมองแทบกลืนกิน คำกระซิบเตือนคุณชายที่กำลังเร่าร้อน ชักสีหน้าบึ้งตึงใส่แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอดแหบพร่าว่า

"เช่นนั้นท่านก็อย่าแกล้งข้า อะ... อื้ม..." แอ่นแก่นกายจนอกสะท้านยึดลำคอแกร่งยามเมื่ออี้ฟานสัมผัสไปยังแก่นกายที่แข็งขืน เพียงแค่แตะ และเคล้นคลึงมันเบาๆ ร่างกายก็จวนเจียนแทบอกระเบิด อี้ฟานกลั้วหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นคุณชายที่เย้ายวน เอ่ยกระซิบคุณชายว่า

"ถอดเสื้อผ้าให้ข้าสิ..." ใบหน้าร้อนฉ่าจนสังเกตเห็นได้ จื่อเทาก้มหน้างุดค่อยๆยกมือเรียวจับไปตามสาบเสื้อของอี้ฟาน ค่อยๆปลดเสื้อคลุมของร่างแกร่งออกไปอย่างๆช้า แต่ไม่ทันที่เขาจะปลดเสื้อของอี้ฟานออกไป ร่างสูงกลับตะปบไปยังเอวคอด หมับ! และขยับแก่นกายเสียดสีจนร่างบางผวาเฮือก และร้อง "อ๊า!" เสียงหวาน ฟุบหน้าและเกร็งเร้า ยามเมื่อมือหยาบกำลังเคล้นคลึงไปยังส่วนที่อ่อนไหว

"หึหึ" หัวเราะในลำคอเบาๆจนใบหน้าหวานที่หยาดเยิ้มช้อนดวงตาขึ้นมองด้วยความไม่พอใจนัก และต้องหลับตาแน่นครางหวานเมื่อฝ่ามือหนาที่เคล้นคลึงกำลังปลุกเร้าให้ร่างกายปวดหนึบกระสับกระส่ายไปตามเรือนร่างจนร่างบางสั่นสะท้าน ยามเมื่อฝ่ามือลูบไล้ไปตามผิวกาย จุมพิตลงบนไหล่บางปลดเปลื้องเสื้อผ้าเบื้องล่างจนแก่นกายที่แข็งแกร่งเสียดสี

จื่อเทากลืนน้ำลายอึก! ลงคออย่างยากรำบาก ใบหน้าหวานแหงนรับริมฝีปากนุ่มนิ่มของอี้ฟานที่โน้มเข้าหา ดื่มด่ำความหวานอีกครั้งและขยับสะโพกมนไปมา ร่างกายร้อนผ่าวจวนเจียนน้ำตาปริ่มยามเมื่อร่างกายไม่อาจทนฝืน...

"ฮือ.. จื่อเทาไม่ไหวแล้ว" เอ่ยกระซิบร้องขอเสียงกระเส่า ยามเมื่อแก่นกายไม่อาจทนไหว อี้ฟานประกบจูบดูดเม้มริมฝีปากของคุณชายหอบหายใจประสานมือหนาเคล้นคลึงตรงส่วนนั้นก่อนจะจับสะโพกมนให้ยกขึ้น

ดวงตาเรียวหยาดเยิ้มนัยน์ตาพราวระยับดูมีเสน่ห์ อี้ฟานกระตุกยิ้มกรุ้มกริ่มและจับคุณชายให้นั่งลงมาอย่างช้าๆ ไหล่บางสะท้านยามเมื่อแก่นกายที่แข็งขืนเบียดเสียดเข้ามา สวนทางช่องทางที่คับแคบของเขา

 เสียงหวานครางระงม "อะ อา..." ช่างฟังดูยั่วเย้าไม่ว่าใครก็ไม่อาจทนไหว อี้ฟานย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อช่องทางที่คับแคบบีบรัดแก่นกาย แม้ว่าจะพยายามกลั้นเสียงมิให้เปล่งออกมาทว่าค่ำคืนที่เงียบเชียบเช่นนี้ จงเหรินที่พยายามควบคุมทางของเขา ยึดสายบังเหียนให้มั่นและระวังไม่ให้รถต้องสะเทือน แม้ว่าใจจะเต้นระรัวไปกับเสียงของคุณชายและอี้ฟาน แต่กลับทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจ ข่มจิตใจและแน่วแน่ไปกับหนทางข้างหน้า...

"ฮือ ฮึก อี้ฟาน..." จูบซับน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาด้วยความเจ็บ กอดกระชับแน่นไม่เหลือช่องว่าง กดร่างบางให้นั่งลงมา ทาบทับร่างกายของเขา

หอบหายใจหนักรวยรินด้วยความเหนื่อยราวกับผ่านศึกในสนามรบ เหงื่อผุดพราวไปทั่วร่างกายของพวกเขา เนื้อหนังแนบชิดกระทบกายเสียดสีเข้าหาเติมเชื้อไฟแห่งรักให้โจนทะยาน โน้มใบหน้าขบเม้มติ่งหูของร่างบางจนร่างกายสะท้าน กลั้นเสียงและโอบกอดเอาไว้แน่นหนึบ กระซิบผะแผ่วเอยชื่อ "จื่อเทา" นุ่มหู จับสะโพกชายหนุ่มขยับไปตามจังหวะรักด้วยแรงเสน่หา รุ่มร้อนดังไฟสุมไม่อาจมอดดับได้โดยง่าย จังหวะรักเนิบนาบก่อนจะเร่งจะหวะกายขยับกระแทกกระทั้นจนร่างบางสะท้านเฮือก ยึดจับม่านหน้าต่างแทบจะขาด กัดฟันข่มความกระสันที่แล่นพล่าน ดื่มด่ำไปกับรสจูบที่หอมหวานที่อี้ฟานมอบให้ ...

ร่างกายตอบสนองและรับสัมผัสเหล่านั้นดวงตาพร่ามัวฉ่ำเยิ้มสบตากันและกันด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วน กอดกระชับขยับแก่นกายกระทั่งถึงขีดสุดของมัน มือหนาขยับไปตามแรงรัก ยิ่งร่างกายรู้สึกปวดหนึบก็ยิ่งโหมกระหน่ำจนร่างกายสะท้านไปทั้งร่าง ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นออกมาเต็มฝ่ามือของอี้ฟานพร้อมกับร่างแกร่งที่กระตุกเกร็ง ส่งเสียงครางหวาน "อะ.... อา" กระเส่าจนเพราะพริ้ง  ดื่มด่ำรสจูบเมื่ออี้ฟานปลอบประโลม...

หอบหายใจหนักรวยรินดวงตาพร่ามัวและขาวโพลน ร่างกายเบาหวิวเหมือนล่องลอยอยู่ในอากาศ จื่อเทาซบหน้าลงบนไหล่แกร่งเพื่อพักกายที่เหน็ดเหนื่อยจากจังหวะรักดวงตาช่างหนักอึ้ง

ฟังเสียงหัวใจอี้ฟานที่เต้นตึกตักจนได้ยิน แรงหายใจกระเพื่อมของอกแกร่งพาลให้รู้สึกอบอุ่นและง่วงเหงาหาวนอน... ดวงตากระพริบปริบๆไม่กี่ครั้งก่อนจะผล็อยหลับไป...

"จื่อเทาข้า...." เสียงสุดท้ายที่ได้ยินกลับขาดห้วงและหายไปเมื่ออี้ฟานเอ่ยบางสิ่งบางอย่างแก่เขา จื่อเทาเพียงแค่คราง "อือ" ในลำคอเบาๆ แล้วโอบกอดอี้ฟานในยามที่ต้องการไออุ่น เมื่อร่างกายเหน็ดเหนื่อยเกินกว่าจะรับรู้สิ่งใด...