#รักร้ายKT ตอนที่15
ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าหวานที่หลับตาลงอย่างช้าๆพร้อมๆกับขนตาที่ปริ่มน้ำตาออกมาจนพราวสวย อี้ฟานค่อยๆโน้มตัวทาบทับและประทับจูบไปบนขนตาปริ่ม
ดูดซับน้ำตาของจื่อเทาผะแผ่วแล้วค่อยๆผละออกมา ยามเมื่อดวงตาเรียวคมลืมตามองเขานิ่ง
อี้ฟานจับจ้องราวกับสะกดจิตใจของคุณชายเพื่อให้เลิกเกรงกลัว...
เมื่อไรเจ้าจะเลิกต่อต้านข้าในเวลานี้เสียที...
ระบายยิ้มออกมาบางๆแต่ทว่าจื่อเทากลับเห็นเป็นรอยยิ้มที่เยาะเย้ยเขา
หันใบหน้าไปทางอื่นแสร้งไม่สนใจ
ทำให้ใบหน้าคมที่ยกยิ้มค่อยๆหุบลงอย่างช้าๆเมื่อถูกหมางเมิน ชักสีหน้าถมึงทึงแล้วก้มลงกดจมูกไปตามซอกคอขาว
ได้ยินเสียงกลั่นลมหายใจที่ขาดห้วงและรอบกลืนน้ำลายด้วยความกลัว ก็ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิด... จากความอ่อนโยนกลับกลายเป็นรุนแรงในเวลาต่อมา
ฝ่ามือหนารวบมือของจื่อเทาขึ้นเหนือศีรษะแล้วโน้มใบหน้าขบจูบดูดเม้มไปบนยอดอก..
"ฮึก!"
กัดฟันข่มความรู้สึกปันป่วนที่รุมเร้าไปทั้งร่างยามเมื่อริมฝีปากค่อยๆกดจูบและขบเม้มซ้ำรอยรักที่มีอยู่
รู้สึกกระสันจนรูขุมขนตั้งชัน
ยามเมื่ออี้ฟานขบฟันไปบนยอดอกสีชมพูที่แข็งเป็นไตนั่น ยิ่งทำให้กายสั่นสะท้านไปทั้งร่าง...
มือหนาผละออกจากการกอบกำข้อมือของชายหนุ่มแล้วเลื่อนริมฝีปากจูบไปตามร่างกายอย่างอ้อยอิ่ง
ผ้าคาดเอวที่หลวมโพรกถูกกระตุกออกเพียงครั้งเดียวก็เผยให้เห็นสัดส่วนภายใน
จื่อเทาเบิกดวงตาขึ้นด้วยความตกใจตั้งท่าจะขัดขืนเมื่ออี้ฟานกำลังจะรุกล้ำความเป็นชาย
แต่ก็ต้องบิดกายเมื่อโพลงปากชื้นแฉะครอบงำแก่นกายที่อ่อนยวบ
"อะ อา..."
ครางในลำคอและแอ่นกายไปตามแรงดูดเม้มของอี้ฟาน ความอ่อนยวบกลับกลายเป็นแข็งขืนโดยเร็ว
มือเรียวจิกที่นอนเอาไว้แน่นและกระสับกระส่ายไปมาราวกับว่าร่างกายจะแตกละเอียด...
เสียงจวบจาบยามเมื่อกลีบปากและเรียวลิ้นกำลังปลุกเร้าและกระตุ้นคุณชาย
ยิ่งเสียงหวานที่ครางลั่นยิ่งทำให้อี้ฟานกระตุ้นแก่นกายด้วยความเร็ว หยอกล้อขบฟันจนร่างบางสั่นสะท้าน
ร้องเสียงหวานครา"อือ"
พลางเอื้อมมือจิกกลุ่มผมนิ่มของอี้ฟานอย่างเผลอตัว
ร่างกายสั่นสะท้านกระสันวาบไปทุกอณูของร่างกาย มันปั่นป่วนเจียนตายยามเมื่อความอบอุ่นและชื้นแฉะเข้าครอบครอง...
นี่อี้ฟานกำลังทำอะไร
ฮึก! เหตุใดต้องทำถึงเพียงนี้...
กัดฟันข่มความกระสันแล้วคราง
"อา.." เสียงหวานระงมปลุกเร้าอารมณ์จนไม่อาจทนฝืนอยู่ได้ ยิ่งแก่นกายแข็งขืนไปตามความร้อนระอุที่ส่งผ่าน
ร่างบางก็ยิ่งสั่นสะท้านจนสุดกลั้น
"อ๊า!!!!" พร้อมๆกับปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นออกมาจนหมดสิ้น
"ฮึก!..." กล้ำกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบาก
หอบหายใจด้วยความเหนื่อยหอบร่างกายอ่อนยวบ ดวงตาเชื่อมมองร่างสูงที่โลมเลียน้ำข้นขาวที่ไหลไปตามแขนแกร่ง
ส่งสายตายั่วเย้าจนใบหน้าหวานเห่อร้อนด้วยความอาย...
ทำไมต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ...
อี้ฟานค่อยๆโน้มตัวเข้าหาอีกครั้งแล้วค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าหา
บดเบียดริมริมฝีปากกระจับได้รูปเกี่ยวกระหวัดเรียวลิ้นภายในโพลงปาก จนได้กลิ่นคาวหวานที่คละคลุ้ง
จื่อเทารู้สึกแปลกกับรสชาติของตนที่อยู่ภายในปากเขาและตอบโต้อี้ฟานกลับไปอย่างเผลอตัว
มือเรียวยึดจับไหล่แกร่งเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยว
พลางจิกเล็บลงบนผิวเข้มเมื่อฝ่ามือหยาบกำลังลูบไล้ไปตามหน้าท้องที่แบนราบของเขา
ร่างกายที่ซูบผอมอี้ฟานสำรวจมันทุกสัดส่วน
และเร่งเร้าอารมณ์ให้ร้อนระอุตลอดเวลาไม่ขาดห้วง จับจ้องดวงตาที่เปล่าปรือ
หยาดเยิ้ม ม่านน้ำตาปริ่ม ด้วยเสน่หาที่ยากนักจะยับยั้งใจ
ลูบไล้ฝ่ามือไปตามเนินอกพลางใช้นิ้วหัวแม่มือกดไปบนยอดอกที่แข็ง ร่างบางกระตุกเกร็งพลางย่นคิ้วจนแลดูน่าสงสาร
อี้ฟานผละออกจากริมฝีปากและเลียลิ้นไปมาเมื่อรสชาติของความหอมยังคงคละคลุ้ง
ยกยิ้มให้แก่คุณชายที่มองเชื่อมแล้วยกขาของชายหนุ่มให้ตั้งชั้น...
"มะ...
ไม่เอา..." เอ่ยร้องเสียงแหบพร่าและส่ายหน้าย่นคิ้วอย่างนึกกลัว
เมื่อความเจ็บปวดยามเมื่อถูกสอดใส่มันยังคงฝังลึกเข้าไปในร่างกายและจิตใจของเขา
อี้ฟานเลิกคิ้วขึ้นและยกยิ้มด้วยสีหน้าที่เจ้าเล่ห์
โน้มตัวคร่อมร่างกระซิบข้างหูของคุณชาย...
"ไม่ต้องกลัว
ข้าจะอ่อนโยนกับเจ้า" จูบไปที่ติ่งหูผะแผ่วและขบเม้มจนร่างบางสะดุ้งโหยง
รูขุมขนตั้งชันไปทุกอณูและร้องคาง "อืมมมม..."
เมื่อสัมผัสที่ร้อนผ่าวยามเมื่อถูกอี้ฟานสัมผัสกำลังแล่นพล่านไปตามร่างกายของเขา
กลีบปากอวบอิ่มกดจูบและซุกไซร้ไปตามลำคอระหงส์
เรียวลิ้มโลมเลียราวกับว่าจื่อเทาคือผลไม้สุกก็ไม่ปานก่อนจะขบเม้มดูดันจนมันห้อเลือด
ทำเครื่องหมายเป็นเจ้าข้าวเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว มือหนากอบกำแก่นกายของคุณชายอีกครั้ง
จนร่างบางสั่นสะท้านและกระตุกเกร็งจนเผลอแอ่นกาย ขยับเรียวขาหนีบข้างอี้ฟานอย่างไม่รู้ตัว
ดวงตาคมตวัดขึ้นมองใบหน้าสวยที่เหยเก
ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยไฟเสน่หาหอบหายใจหนักขาดห้วง กลีบปากฉ่ำน้ำที่เคยกดจูบ
ดวงตาหยาดเยิ้มพราวระยับจนน่าจับตามอง... หลงใหลในร่างกายของคุณชายจื่อเทา
ไม่ว่าจะสัมผัสไปที่ใดอี้ฟานก็ยิ่งอยากจะลิ้มรสมากขึ้นเท่านั้น ช่างดูเย้ายวนเสียจนไม่อยากที่จะละสายตาไปเลย...
เรียวขาถูกยกขึ้นและค่อยๆสอดใส่แก่นกายของเขาเข้าไปในโพลงที่คับแคบ
ร่างบางสะดุ้งเฮือกและตกใจจนเบิกตาโพลง อี้ฟานโถมน้ำหนักตัวประกบจูบเพื่อปลุกเร้า
มิให้อารมณ์ที่รัญจวนถูกหยุดชะงักด้วยความเจ็บ ดวงตาเรียวคมคำหลับแน่นเมื่อความแข็งขืนกำลังแทรกกายเข้าหาและหยุดผ่อนความเจ็บปวดให้จื่อเทาได้หายใจ
กลีบปากและเรียวลิ้นถูกช่วงชิงและดูดเม้นจนส่งเสียงจวบจาบจนน่าอาย
"อา..."
ยามเมื่ออี้ฟานผละออกมาก็หอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า
สบตาอี้ฟานที่จ้องมองเขาด้วยแววตาที่หยาดเยิ้ม ยามเมื่อร่างกายผ่อนรนจนเผลอตัว
อี้ฟานดันกายเข้ามาข้างในจนสุดไม่รอให้จื่อเทารู้ตัวร่างบางกระตุกเกร็งและร้อง
"อ๊า!"แหบพร่าสุดเสียง ก่อนจะถูกครอบครองริมฝีปากจนเสียงหวานกลืนหายเข้าไปในลำคอ
คราง "ฮือ" ยามเมื่ออี้ฟานดูดเม้นปลอบประโลม
เมื่อสะโพกมนผ่อนอาการเกร็งลงจึงค่อยๆขยับอย่างช้าๆ
อ้อมแขนเรียวโอบกอดเอวแกร่งที่ขยับไปมา และหลั่งน้ำตาด้วยความรู้สึกดีระคนความเจ็บปนเป
หอบหายใจถี่ยามเมื่อจังหวะรักค่อยๆเร่งเร้า แผ่วเบาอ่อนโยน และดุดันเป็นครั้งคราวจนร่างกายจวนเจียน
ใบหน้าหวานเคลิบเคลิ้มและบิดเร้ายึดแผ่นหลังแกร่งเป็นที่ยึดเหนี่ยว
ใช้เป็นฝั่งฝันให้นำพาความกระสันที่ล่องลอยดุจปุยเมฆ พุ่งทะยานจนร่างกายสั่นสะท้านรู้สึกหลงใหลไปกับห้วงอารมณ์รักเร่าร้อนที่อี้ฟานมอบให้
เมื่อร่างกายจวนเจียนแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ ความอัดอั้นที่กำลังเกาะกินแก่นกาย
หอบหายใจหนักและครางหวานระงมเสียงของอี้ฟานที่เปล่งเสียงทุ้ม ราวกับขับขาลบนเพลงแห่งรักในห้วงอารมณ์
เมื่ออี้ฟานกดจูบริมฝีปากไปตามขอบตาดูดซับความสุขที่ยากนักจะเข้าใจ
ดวงตาเปล่าปรือหยาดเยิ้มสบตาอี้ฟานที่เร่งจังหวะร้อนแรงให้ถึงขีดสุด รอยยิ้มแปลกประหลาดที่ดูอ่อนโยนนั่นของอี้ฟาน..
กำลังยกยิ้มให้แก่เขาจนหัวใจเต้นระรัว ก่อนที่ร่างกายของพวกเขาทั้งสองจะกระตุกเกร็งพาทั้งคู่ปลดปล่อยตันหาที่หลงระเริงและมัวเมาไปกับมัน ส่งเสียงครางหวาน "อา..." และถูกครอบครองโดยจุมพิตแห่งไฟรัก
ปลดปล่อยน้ำรักจนเปรอะเปื้อนไปตามเนื้อตัว...
ร่างแกร่งของทั้งคู่หอบหายใจรวยรินจนสัมผัสได้ถึงเสียงของหัวใจที่เต้นตึกตัก
ทว่าจื่อเทาเหนื่อยเกินกว่าที่ร่างกายของเขาจะรับไหว ดวงตาเรียวเปล่าปรือกระพริบปริบๆมองอี้ฟานที่ยังคงค้างคาอยู่ภายใน
ยกนิ้วเรียวเกลี่ยไปตามเส้นผมนุ่มสลวยแล้วก้มลงจุมพิตหน้าผากมนด้วยความอ่อนโยน...
"หลับฝันดีนะเด็กดีของข้า..."
ราวกับเสียงที่ขับกล่อมให้ตกอยู่ในห้วงอารมณ์แห่งความอบอุ่นใจ
จื่อเทาค่อยๆหลับตาลงอย่างช้าๆ ลมหายใจเริ่มสม่ำเสมอจนร่างแกร่งรู้สึกได้
คุณชายไม่เข้าใจเลยว่าเพราะเหตุใดอี้ฟานถึงทำเช่นนี้
ทั้งๆที่เขาดื้อมากแต่กลับชมและจูบปลอบประโลมเขา ความอ่อนโยนที่ผิดแปลกไปจากทุกคืนที่ผ่านมา
ทำให้คุณชายถึงกับเคลิบเคลิ้ม หลงเชื่อคำกระซิบนั่นและรู้สึกดีไปกับมันรับสัมผัสอันอบอุ่นของอี้ฟานที่กอดกระชับ
และซุกกายเข้าร่างแกร่งอย่างเผลอตัว...
เหตุใดตัวข้าถึงได้รู้สึกแปลกในกายและรู้สึกอบอุ่นยามเมื่ออี้ฟานกระทำกับข้าเช่นนี้กันล่ะ...
ทำไม... ไม่เข้าใจเลยจริงๆ...
#รักร้ายKT
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น